Ik geef je de tijd die jij denkt nodig te hebben, maar als ik in de verloop van tijd geen vooruitgang zie, is het klaar. Ik sta achter je als we samen ergens staan, maar als je ondertussen je rug naar mij keert, weet ik hoe laat het is, cos I‘ve been there and done that.

De grens van iets accepteren is persoonsgebonden, sommige mensen walsen over anderen heen, en de slachtoffers zitten er niet mee, die zijn het gewent.Anderen kroppen shit op, en gaan iemand steken of schieten als het op de lange termijn heeft plaatsgevonden. Mensenkennis komt kijken bij het aanvoelen van elkaars grenzen.Als we niet op de hoogte zijn van hoever we bij wie kunnen gaan, kan het fout aflopen. Kijk bijvoorbeeld eens naar stoeipartijen.Zodra een voet,een elleboog, een knie of een hand te hard aankomt of op de verkeerde plek, gaat de stoeipartij over in een knokpartij. Daar is de grens gepasseerd. Hetzelfde met burgeroorlogen, dat begint ook vaak met het niet inzien van elkaar grenzen. Bij langlopende conflicten worden niet tastbare grenzen gepasseerd om een tastbare grens te kunnen verleggen.Vaak met voorbedachte raad.Het niet volgbare van grenzeloosheid heeft te maken met de beperkingen die de bekende grenzen ons opleggen. Probeer daarom in balans te leven met je grenzen maar het zicht niet verliezen op grenzeloosheid. Daarmee creëer je een oneindig begrip voor ieders grens. Als jij jezelf aanwent om op een bepaalde manier met situaties om te gaan, plaatst je de grens waar je m wil hebben. Sommige mensen hebben een grens meegekregen en hikken hier de rest van hun leven tegen aan, simpelweg omdat bepaald is dat deze grens daar te vinden is. Door op je ware gevoelens in te spelen kan je zelf de grens bepalen. Ik weet niet waar jouw grens ligt daarom wil ik me bij voorbaat indekken, door rekening te houden met het feit dat je andere grenzen hebt dan ik. We zijn gelijk maar niemand is hetzelfde!